Zestala się ona pod korą drzewa, lub spływając na ziemię tworzy na niej skorupę wokół pnia.
W zaawansowanym stadium choroby, na już obumarłych, lub obumierających drzewach pod ich korą występują grube sznury grzybniowe zwane też ryzomorfami, które u starszych drzew mogą dochodzić do wysokości kilku metrów nad ziemią. Mają barwę ciemnobrunatna lub prawie czarną. Drewno pod nimi ma ciemnobrunatny kolor. Sznury grzybniowe z pnia drzewa wrastają spod kory do gleby. Rozgałęziają się w niej i rosną dalej, często na znaczne odległości. Mogą w ten sposób zaatakować korzenie innych drzew. Gdy drzewo obumrze, sznury grzybniowe na jego pniu rosną pod korą dalej, często docierając aż do szczytowych partii pnia.
Na obumierającym lub martwym już drzewie, na jego korzeniach, pniach lub pniakach pojawiają się owocniki opieńki. Porażone drewno ulega białej zgniliźnie drewna. Zazwyczaj zgnilizna ta powstaje tylko w bielu, jedynie w drewnie korzeni zgniliźnie ulega także twardziel, gdyż grzybnia ma tutaj cały czas odpowiednią wilgotność.