W maju 1921 roku rozwiązano Naczelne Dowództwo WP. Szef Sztabu Generalnego gen. Władysław Sikorski, wydał rozkaz o zlikwidowaniu organów powołanych na okres wojny . Kordon Graniczny został przemianowany w Kordon Wojskowy na byłym froncie wschodnim. Do ochrony granicy państwowej zostały sformowane bataliony celne, a bataliony etapowe i wartownicze rozwiązano. Zlikwidowano też stacje kontrolne, a powołane zostały przejściowe punkty kontrolne.
Bataliony celne na granicy wschodniej i północno-wschodniej służbę graniczną objęły z dniem 12 lipca 1921 roku. Zmieniły one jednocześnie swoją podległość resortową i odpowiedzialne były za wykonywanie swoich zadań przed Ministrem Skarbu, lecz pod względem służbowym podlegały Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
Struktura organizacyjna kordonu Ze względów organizacyjnych w styczniu 1921 roku granice wschodnią i północno-wschodnia podzielono na siedem odcinków: odcinek kordonowy „Grodno” odcinek kordonowy w Święcianach pododcinek kordonowy – Pohost (Miory) pododcinek kordonowy – Brasław pododcinek kordonowy – Turmont pododcinek kordonowy – Ignalino odcinek kordonowy „Wilno” odcinek kordonowy w Lidzie odcinek kordonowy w Łunińcu odcinek kordonowy „Równe” odcinek kordonowy w Tarnopolu
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Organizacja Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie formacje graniczne