Piaggio P.119 – prototypowy włoski samolot myśliwski z początku lat 40. XX wieku wytwórni Piaggio, charakteryzujący się nietypowym układem konstrukcyjnym, z silnikiem gwiazdowym umieszczonym w środku kadłuba.
Historia Pod koniec lat 30. XX wieku inżynier Giovanni Casiraghi pracujący w firmie Piaggio zaprojektował samolot myśliwski charakteryzujący się awangardowym układem konstrukcyjnym. W swoim projekcie oznaczonym jako P.118, Casiraghi zaproponował użycie do napędu samolotu dwóch silników gwiazdowych umieszczonych pośrodku kadłuba bokiem do kierunku lotu. Planowano zastosowanie jednostek Piaggio P.XI RC.40. Były to 14-cylindrowe silniki gwiazdowe o mocy 1000 KM każdy (na wysokości 4000 m), które napędzałyby śmigło poprzez układ przekładni kątowych oraz długiego wału śmigła umieszczonego klasycznie, z przodu samolotu. Projekt był jednak na tyle skomplikowany, iż zrezygnowano z dwóch silników na rzecz pojedynczej jednostki, 18-cylindrowego silnika gwiazdowego P.XXII RC.35 o mocy 1700 KM (na wysokości 3500 m), ale umieszczonego również w środku kadłuba. Tak zmodyfikowany projekt otrzymał oznaczenie P.119. Takie rozwiązanie, zastosowane również w amerykańskim samolocie Bell P-39 Airacobra, poprawiało zwrotność samolotu, przesuwało kabinę pilota do przodu maszyny, a także zwiększało widoczność do przodu i do dołu maszyny.