SM UC-2 zbudowany został w stoczni Vulcan w Hamburgu pod numerem stoczniowym 46 (Werk 46). Okręt został zwodowany 12 maja 1915 roku, a 17 maja 1915 roku został przyjęty w skład Cesarskiej Marynarki Wojennej. Jedynym dowódcą okrętu był por. mar. Karl Mey. W czasie swojej służby w składzie Flotylli Flandria SM UC-2 odbył dwie misje minowania u wybrzeży Wielkiej Brytanii, nie odnosząc sukcesów. Okręt zatonął z całą załogą prawdopodobnie 30 czerwca 1915 roku, zniszczony przez wybuch własnej miny podczas stawiania zagrody minowej w rejonie Lowestoft. Wrak okrętu niedługo po zatopieniu został zbadany przez nurków Royal Navy, podniesiony i wystawiony na widok publiczny w celu ukazania skuteczności działań marynarki brytyjskiej.

SM UC-3

SM UC-3 zbudowany został w stoczni Vulcan w Hamburgu pod numerem stoczniowym 47 (Werk 47). Okręt został zwodowany 28 maja 1915 roku, a 1 czerwca 1915 roku został przyjęty w skład Cesarskiej Marynarki Wojennej. W czasie swojej służby okręt miał trzech dowódców. Służąc we Flotylli Flandria SM UC-3 odbył 29 misji bojowych, głównie u wschodnich wybrzeży Wysp Brytyjskich i w kanale La Manche. Na postawionych przez okręt zagrodach minowych zatonęło 19 statków o łącznej pojemności BRT i 3 okręty o łącznej wyporności ton, a 2 statki o łącznej pojemności BRT zostały uszkodzone.