Począwszy od 1913 roku, powstawały budynki drugiego zakładu produkcyjnego, nowej siedziby, ciepłowni oraz inne pomieszczenia.
Początkiem sukcesu komercyjnego Knorra było porozumienie się z Pruskimi Kolejami Państwowymi, które w tym czasie tworzyły Preußisch-Hessische Eisenbahngemeinschaft, na dostawę jednokomorowych szybkich systemów hamulcowych, początkowo do wagonów pasażerskich, a następnie do wagonów towarowych. „Knorr Druckluft-Einkammerschnellbremse” (K1) – hamulec pneumatyczny – wraz z systemami pobocznymi oferował wyższą klasę bezpieczeństwa w porównaniu do ówczesnych systemów tradycyjnych.
Na początku XX wieku maszynista pociągu nadal musiał uruchamiać hamulec ręcznie z „wagonu hamulcowego”. Pierwsze hamulce pneumatyczne posiadały podstawową konstrukcję, następnie opracowane zostały automatyczne hamulce pośredniego działania wykorzystujące zawory rozrządcze.
Rozwój W 1920 roku pierwszy zakład produkcyjny Bayerische Motoren-Werke AG (BMW, założony na przełomie 1917/1918 roku) zlokalizowany w Monachium, przy ulicy Moosacher Straße, stał się oddziałem Knorr-Bremse, dostarczając systemy hamulcowe jako Süddeutsche Bremsen-AG dla Gruppenverwaltung Bayern, dawne Königlich Bayerische Staatseisenbahnen.