Katarzyna Gawłowa (ur. 14 grudnia 1896 w Zielonkach, zm. 17 maja 1982 tamżeCentrum Kultury, Promocji i Rekreacji w Zielonkach, Katarzyna Gawłowa i jej obrazy) – polska artystka ludowa, malarka.
Życiorys Nosiła panieńskie nazwisko Chrzan. Była jednym z pięciorga dzieci swoich rodziców (rodzeństwo: Maria, Franciszek, Stanisław i Zofia). Urodziła się w ubogiej rodzinie chłopskiej. Od najmłodszych lat musiała ciężko pracować w gospodarstwie. Jednocześnie przejawiała dążenia artystyczne, zamalowując ściany domostwaMalowała całe życie, w: Poznaj swój kraj, nr 6/1982, s. 31-32, . W 1932 wyszła za mąż za wdowca z czwórką dzieci. Mąż zmarł w 1939, po siedmiu latach małżeństwa.
Jej twórczość została odkryta w 1973, gdy miała 77 lat, przez krakowskich plastyków Mieczysława Górowskiego i Jacka Łodzińskiego (Łodziński został potem jej mecenasem)Dziennik Polski, Naiwna malarka i jej marchew. Pierwszy i jedyny wernisaż jej dzieł, w formie wesela, odbył się w Muzeum Etnograficznym w Krakowie w 1977. Zaczęła wówczas malować na dykcie i papierze. Wcześniej malowała wyłącznie na ścianach, sufitach, drzwiach i piecu, co jakiś czas zdrapując stare motywy i zastępując je nowymi.
Prace artystki trafiły również do warszawskiej Zachęty, a oglądał je m.in.