Aton (także Aten – w języku egipskim ỉtn oznacza tarczę słoneczną) – bóg egipski. Początkowo, w III tysiącleciu p.n.e. był jednym z wielu bogów wyznawanych w Egipcie. Aton był tarczą słoneczną – dokładniej, bogiem promieniowania żaru tarczy słonecznej – uważany wówczas za emanację boga Re. W Opowieści o Sinuhe jest mowa o królu Amenemhacie I, który po śmierci został zabrany do nieba i połączył się z AtonemJohn A. Wilson: "The Story of Sinuhe", ANET, 18.. Za czasów królowej Hatszepsut Aton określany był już jako Stwórca, który stworzył wszelką istotę, który ukształtował ziemię, który dopełnił jej stworzeniaDonald B. Redford: "The Sun-disc in Akhenaten's Program: Its Worship and Antecedents, I", JARCE 13 (1976), s. 50; cytowany w pracy doktorskiej Jamesa Rogera Blacka, "The Instruction of Amenemope: A Critical Edition and Commentary", roz. 1, "Historical Context: Egypt and the Ancient Near East", s. 89 (format PDF). Bóg miał być bezosobowy, pozbawiony płci. Przejściowo Aton był uznawany w Egipcie za główne lub jedyne bóstwo, w ramach kultu zwanego atonizmem.