Źródła podają rozbieżne informacje na temat liczby ofiar masakry. W raporcie na temat ewakuacji więzień Białoruskiej SRR, sporządzonym 3 września 1941 roku przez zastępcę naczelnika zarządu więziennictwa NKWD BSRR lejtnanta bezpieczeństwa państwowego Opalewa, podano, że rozstrzelanych zostało 30 więźniów. Polscy świadkowie twierdzili natomiast, że w piwnicach starostwa odnaleziono zwłoki 52 ofiar oraz pięciu ciężko rannych więźniów (trzech przeżyło, jeden zmarł, losów piątego nie udało się ustalić). Udało się zidentyfikować 24 ciała. Ustalono ponadto, że wśród nierozpoznanych ofiar znajdowało się dwóch polskich nauczycieli z Oszmiany.
Mord na pensjonariuszach oszmiańskiego więzienia miał samowolny charakter, gdyż dopiero 24 czerwca 1941 roku ludowy komisarz spraw wewnętrznych Ławrientij Beria wydał obwodowym urzędom NKGB rozkaz rozstrzelania wszystkich więźniów politycznych przetrzymywanych w zachodnich obwodach ZSRR, których ewakuacja w głąb kraju była niemożliwa. Wspomniany raport na temat ewakuacji więzień Białoruskiej SRR informuje, że decyzję o wymordowaniu więźniów podjęli oficer polityczny Klimienko i zastępca [oper]upołnomoczennego – Awdiejew.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1941 w okupowanej Polsce Oszmiana Oszmiana Kategoria:Oszmiana