thumb|240px|Hrabina Altamira z synem, ok. 1778, Agustín Esteve
Hrabina Altamira z córką (hiszp. María Ignacia Álvarez de Toledo, condesa de Altamira, y su hija María Agustina) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828). Obraz należy do Robert Lehman Collection, jest wypożyczony i eksponowany przez Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.
Okoliczności powstania W 1785, za pośrednictwem Ceána Bermúdeza, Goya otrzymał zamówienie na portrety dyrektorów i założycieli nowo powstałego Banco de San Carlos, instytucji finansowej będącej poprzedniczką obecnego Banku Hiszpanii. Goya był wówczas oficjalnym malarzem Karola III, a jego kariera portrecisty arystokratów nabierała tempa. Jednym z sześciu portretowanych bankierów był Vicente Joaquín Osorio de Moscoso y Guzmán, hrabia Altamira. Zadowolony ze swojego portretu hrabia zatrudnił Goyę do sportretowania swojej najbliższej rodziny, mimo że wcześniej korzystał z usług malarza Agustina Esteve. Na przełomie lat 1787–1788 Goya namalował trzy obrazy: sportretował hrabinę z córką oraz synów Vicentego i Manuela. Dzieła miały zdobić nowo wybudowany pałac hrabiów znajdujący się w centrum Madrytu.