Anna Ludwika Czerny (ur. 29 sierpnia 1891 we Lwowie, zm. 13 września 1968 w Krakowie) – polska romanistka, poetka, powieściopisarska i tłumaczka.
Życiorys Urodziła się w rodzinie inteligenckiej Konstantego Pierożyńskiego i Karoliny z Zellingerów. Ukończyła gimnazjum ss. nazaretanek we Lwowie, następnie romanistykę i filologię klasyczną na Uniwersytecie Lwowskim. Wyjechała do Paryża, gdzie w latach 1913–1920 studiowała malarstwo. Podczas I wojny światowej działała w Towarzystwie Pomocy dla Żołnierzy Polaków we Francji oraz Towarzystwie Artystów Polskich. W 1919 roku wystawiała swoje obrazy w Grenoble.
Po powrocie do Lwowa w 1920 roku podjęła pracę jako nauczycielka. Była redaktorem działu polityki zagranicznej „Kuriera Lwowskiego”. Publikowała poezję i utwory prozatorskie, a także artykuły i przekłady, m.in. na łamach „Wiadomości Literackich” i „Skamandra”. Wydała m.in. tomy wierszy Uwrocie (1929) i Testament Adama (1931), powieść historyczną O wojewodzie Gwilemie Krzywonosie (1934) oraz Antologię nowej liryki francuskiej (1925). Od 1933 roku poświęciła się wyłącznie pracy pisarskiej.