Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku – zbiór regionalnych pieśni polskich zebranych na Dolnym oraz Górnym Śląsku w połowie XIX wieku przez niemieckiego etnografa Juliusa Rogera.
Historia Jego autorem był niemiecki lekarz oraz przyrodnik Juliusz Roger, który prowadził praktykę lekarską na Górnym Śląsku od 1847 roku, pełniąc funkcję przybocznego lekarza księcia raciborskiego Wiktora I. Roger z zamiłowania był także działaczem społecznym oraz etnologiem interesującym się regionalnym folklorem. Zamieszkał na stałe w Rudach Wielkich pod Raciborzem. Od miejscowej ludności wśród której prowadził działalność charytatywną nauczył się języka polskiego. W latach 1847–1865 zbierał lokalne pieśni, które wydał w języku polskim własnym nakładem w 1863 roku we Wrocławiu.
Zbiór górnośląskich pieśni ludowych opublikowany przez Juliusza Rogera wykazuje znaczny stopień literackiego opracowania i standaryzacji językowej. Cechy dialektalne oraz regionalne właściwości języka górnośląskiego zostały w wielu przypadkach wyparte na rzecz ponadregionalnego języka polskiego. Badania zarówno współczesne, jak i pochodzące z epoki potwierdzają, że teksty Rogera wykazują znacznie mniej cech dialektalnych niż niezależnie zapisane warianty tych samych pieśni, jak choćby te zebrane przez Ludwika Starostzicka.