thumb|200px|Karta tytułowa Herby rycerstwa polskiego na pięcioro ksiąg rozdzielone – historia familijna szlachty polskiej ukazana w procesie rozwoju historycznego. Najważniejsze dzieło napisane przez Bartosza PaprockiegoTeresa Snopek, Bartosz Paprocki. Herby rycerstwa polskiego, „Mówią Wieki”, nr 11/1985, s. 8–12, ISSN 0580-0943..
Struktura Dzieło przyczyniło się rozwoju polskiej literatury heraldycznej i przez długi czas służyło jako jej źródło. Korzystali z niej m.in. Zygmunt Gloger, Aleksander Brückner czy Karol Estreicher. Do dziś stanowi bogaty materiał źródłowy do historii kultury, obyczajowości, prawa i geografii Polski.
Podzielone jest na pięć ksiąg: geneza godła państwowego – Orła, jak również rodowody książąt i królów polskich począwszy od Lecha wraz z kroniką panowań, powstanie narodu szlacheckiego z wywodem herbów począwszy od Sema i Chama, przedstawienie (za Janem Długoszem) herbów i rodów przybyłych do Polski z innych krajów świata, historia Litwy, herbu Pogoń, Giedyminowiczów, Jagiellonów, bojarów przyjętych do polskich herbów po Unii w Horodle i wybranych rodów wołyńskich, herby województw i miast Rzeczypospolitej.