Poza tym budowa jajnika kątozęba syberyjskiego odbiega swoją budową od jajników zarówno innych płazów ogoniastych, jak i płazów bezogonowych.
Cechy cytogenetyczne Jedyną pewną metodą na rozróżnienie kątozęba syberyjskiego od pokrewnego, kryptycznego, gatunku (niemającego polskiej nazwy – S. schrenckii) jest zbadanie wielkości genomu jądrowego. I tak u opisywanego gatunku wielkość genomu jądrowego waha się w przedziale 65,5 – 68,1 pg (u S. schrenckii – 64,4 – 65,2 pg). Diploidalna liczba chromosomów wynosi 62 (2n=62).
Ubarwienie i plamistość Powierzchnia grzbietowa kątozęba syberyjskiego ubarwiona jest w szerokich tonacjach koloru brązowego z różnymi odcieniami: złocistym, oliwkowym, szarawym, brązowo-brunatnym, brunatnym, ciemnoszarym, szarobrunatnym, szarobrązowym, brunatno-cynamonowym, dymno-szarym tworzącymi smugi na bokach ciała. Wzdłuż grzbietu, od głowy aż do końca ogona, ciągnie się szeroka złotawa, jasnobrązowa lub srebrzysta metalicznie błyszcząca wstęga, niekiedy z ciemnobrązową cienką linią kręgową pośrodku. Brzuch srebrzystoszary, niekiedy z małymi ciemnymi plamkami. U części osobników na ciele widoczne są małe ciemne plamki, względnie kropki, układające się czasami w wyraźny marmurek. Ubarwienie to pełni funkcję ochronną, gdyż doskonale stapia się z otoczeniem, szczególnie podczas „białych” nocy polarnych.