Właściwości biologiczne i ekologiczne Z wyjątkiem krótkiej pory godowej kątoząb ten spędza całe życie na lądzie, w pobliżu wszelkiego typu zbiorników wodnych. Osobniki dojrzałe nie oddalają się na większe odległości, w przeciwieństwie do osobników młodocianych, które spotykano nawet do 1,5 km od najbliższych zbiorników wodnych. Hibernacja rozpoczyna się (zależnie od miejsca występowania) w VIII–XI a kończy się w IV–V. Miejscem jej odbywania jest zawsze ląd (w spróchniałych pniach drzew, stertach suchych gałęzi, pod kamieniami, w norach gryzoni, w kępach roślin). Zimowanie zasadniczo odbywa się w pojedynkę, czasami tylko spotyka się większe skupienia osobników (nawet do 200 sztuk). Osobniki przeobrażone prowadzą zmierzchowy i nocny tryb życia, jedynie w czasie deszczów spotykane są również w dzień. Kryjówki dzienne są takie same jak kryjówki zimowe. Larwy aktywne są przez całą dobę. Gatunek odznacza się powolnością, brakiem agresji w stosunku do napastników i słabo wyrażonym terytorializmem w okresie godowym. Dojrzałość płciową osiąga w 3 roku życia, a maksymalny wiek w naturze – 13 lat.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kątoząb syberyjski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.