W 1939 r. okupacyjne władze niemieckie oskarżyły ks. Połomskiego o zdewastowanie pomnika pruskiego chorążego w Kartuzach. Aresztowany i więziony, wyszedł na wolność dzięki interwencji kartuskiego pastora Wilhelma Müllera (prywatnie przyjaciela ks. Połomskiego). Po raz kolejny został aresztowany w czerwcu 1940 r. pod zarzutem spowiadania w języku polskim. Osadzony w niemieckim obozie koncentracyjnym Stutthof (numer obozowy: 9981), zmarł 5 sierpnia 1940 r., dwa dni wcześniej brutalnie skatowany przez kapo.
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (8 lutego 1930) „za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej”.
Przypisy
Bibliografia H. Mross, Leon Połomski (1875–1940) [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920., Pelplin 1995, s. 249. W. Wach, Na kaszubskim szańcu, Warszawa 1968, s. 47–48. 80. rocznica poświęcenia figury Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej, http://www.gk.24auto.pl (dostęp: 05. 10. 2016). Sprawozdanie Dyrekcyi Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Młodzieży Prus Zachodnich za rok 1906, Chełmno 1907. Sprawozdanie Zarządu Głównego T. C. L. z działalności Towarzystwa Czytelni Ludowych za rok 1934, Poznań 1935, s. 54.