Portret powstał niedługo przed śmiercią króla. Goya przedstawił go jako dobrodusznego człowieka, zahartowanego słońcem i pracą. Jego pełna dobroci i inteligencji twarz jest centralnym elementem kompozycji, w ten sposób Goya stawia go blisko widza, jak gdyby nie był monarchą. Pewność, z jaką król trzyma strzelbę jest metaforą stabilności rządów, trwałości monarchii. Pies śpiący u stóp króla symbolizuje spokój i lojalność ludu pod blisko 30-letnimi rządami Karola III.
Atmosfera oraz strój króla przypominają postaci z projektów tapiserii tworzonych przez Goyę przez wiele lat dla Królewskiej Manufaktury Tapiserii Santa Bárbara. Tematem pierwszej serii projektów, a zarazem pierwszej pracy Goi dla dworu, było myślistwo (np. Polowanie na przepiórki).
Faktura w malarstwie Goi ulega uproszczeniu, co widać na przykładzie psa. Jakość pracy Goi, a zwłaszcza dokładność, z jaką oddaje hafty i właściwości tkanin, zapowiada jego zasłużony sukces na królewskim dworze.