250px|mały|Proces Eichmanna: Binjamin Halewi, Mosze Landau, Jicchak Rawe (1961) Binjamin Halewi (hebr.: בנימין הלוי, ang.: Benjamin Halevi, Benjamin Halevy ur. 1910 w Weißenfels, zm. 7 sierpnia 1996) – izraelski sędzia i polityk, w latach 1963–1969 sędzia Sądu Najwyższego Izraela, w latach 1969–1981 poseł do Knesetu.
Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się w 1910 w Weißenfels w Saksonii-Anhalt. Studiował prawo na Uniwersytecie we Freibergu oraz w Getyndze. Na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie uzyskał stopień doktorski. W 1933 wyemigrował do Palestyny. W 1938 zyskał prawo wykonywania zawodu prawnika.
Kariera prawnicza W latach 1938–1948 był sędzią w sądzie magistrackim w Jerozolimie, a od 1948 do 1963 – sędzią sądu okręgowego w Jerozolimie, w którym pełnił funkcję przewodniczącego. Sądził w głośnych procesach – w 1955 przewodniczył sprawie Rudolfa Kastnera. Z kolei w 1961 był głównym sędzią w procesie nazistowskiego zbrodniarza wojennego Adolfa Eichmanna. W latach 1963–1969 był sędzią izraelskiego Sądu Najwyższego, z zasiadania w którym zrezygnował, by rozpocząć karierę polityczną.