– niszczyciel zbudowany dla Cesarskiej Marynarki Wojennej Wielkiej Japonii na początku XX wieku. Służył jako okręt ratowniczy i odegrał drugorzędną rolę w incydencie szanghajskim w 1932 roku. Spędził większą część wojny na Pacyfiku eskortując konwoje po wodach macierzystych, dopóki nie został zatopiony przez amerykański okręt podwodny na początku 1943 roku.
Projekt i opis Typ Minekaze został zaprojektowany do szybszego pływania, niż jego poprzednik – typ . Okręty te miały 102,5 m długości, 9,04 m szerokości i średnie zanurzenie 2,09 m. Wyporność standardowa wynosiła 1366 ton (1344 długich ton), a pełna 1676 ton (1650 długich ton). Był on napędzany przez dwie turbiny parowe o łącznej mocy 38 500 KM (28 700 kW), do prędkości 39 węzłów (72 km/h). Miały one zasięg 3600 mil morskich (6700 km) przy 14 węzłach (26 km/h). Ich załoga składała się z 148 oficerów i marynarzy.
Podstawowym uzbrojeniem „Okikaze” były cztery pojedyncze armaty kal. 120 mm: po jednej przed nadbudówką, między dwoma kominami, za tylnym kominem i za rufową nadbudówką. Były one ponumerowane od '1' do '4' od przodu do tyłu. Miał też trzy podwójne wyrzutnie torped 533 mm: jedną na pokładzie między przednią nadbudówką a przednim działem i dwie między trzecim a czwartym działem.