Dynastia meklemburska – niemiecki ród książęcy pochodzenia obodryckiego, którego przedstawiciele od XII w. do początku XX w. władali w Meklemburgii. Z dynastii tej pochodził m.in. król Szwecji Albrecht i królowa Holandii Juliana.
thumb|Meklemburgia ok. 1300 r. thumb|150px|Albrecht II Wielki thumb|150px|Królowa brytyjska i hanowerska Charlotta z Meklemburgii-Strelitz thumb|150px|Królowa pruska Luiza z Meklemburgii-Strelitz thumb|150px|Ostatni wielki książę meklemburski Fryderyk Franciszek IV thumb|150px|Królowa Niderlandów Julianna córka księcia Meklemburgii-Schwerin
Historia Protoplastami książąt z dynastii meklemburskiej byli przedstawiciele możnego rodu z plemienia Obodrytów. W 1131 r. pochodzący z tego rodu Niklot został obwołany przez Obodrytów ich księciem. Niklot stawiał opór ekspansji książąt niemieckich i chrześcijaństwa, jednak jego synowie zostali pokonani w 1164 r. przez potężnego księcia saskiego Henryka Lwa. Ten ostatni jednak, poszukując stronników w walkach wewnętrznych w Świętym Cesarstwie Rzymskim, oddał synowi Niklota Przybysławowi w 1167 r. większość ziem obodryckich (z wyjątkiem utworzonego wówczas hrabstwa Schwerina) z tytułem księcia Meklemburgii;