Pałac w Mariampolu – pałac wybudowany przez Jabłonowskich jako palazzo in fortezza, zniszczony częściowo podczas I wojny światowej w latach 1914–1918, ostatecznie rozebrany po II wojnie światowej.
Historia Podczas wojen napoleońskich w 1809 r. austriacka artyleria oblegała i w końcu naruszyła twierdzę w Mariampolu. Po wojnie rząd austriacki w 1817 r. postanowił o rozbiórce murów zamku obronnego. W latach dwudziestych XIX w. rodzina Jabłonowskich wykorzystała materiały budowlane z ruin twierdzy na budowę pałacu. Wjazd do pałacu odbywał się przez północną bramę obwarowań zamku, natomiast wejście do zamkowego parku wiodło przez bramę wschodnią murów obronnych.
Pałac posiadał dwukondygnacyjną fasadę (zachodnią) z trójosiowym ryzalitem zwieńczonym trójkątnym szczytem. Parter budowli został potraktowany jako cokół, uzyskał podziały za pomocą lizen, pomiędzy którymi umieszczono półkoliste arkady galerii. Ryzalit został ozdobiony boniowaniem, na osi mieścił szerokie, zamknięte półkoliście wejście. Kondygnacja górna oddzielona od dolnej gładką opaską miała identyczne podziały. W ryzalicie na osi znajdowało się wydłużone porte-fenetre, co przypomina artykulację rezydencji podkamienieckiej. Na elewacji tylnej (wschodniej), bez galerii parterowych, kontynuowano ten sam schemat artykulacji.