Okręty uwolniły się z pokrywy lodowej w czerwcu 1851 roku, która do tego czasu skierowała je w przeciwnym kierunku przez Cieśninę Lancastera na Morze Baffina, skąd udały się w drogę powrotną.
Druga wyprawa arktyczna thumb|USS „Advance” podczas drugiej zimy w Arktyce (1854/1855) Wkrótce po przybyciu okrętów do Nowego Jorku, rozpoczęto przygotowania do kolejnej wyprawy, które trwały około dwudziestu miesięcy. W 1853 roku USS „Advance” pod dowództwem , weterana pierwszej wyprawy, wyruszył samotnie w kierunku Morza Baffina. Po przedostaniu się przez Cieśninę Smitha dotarł następnie do Basenu Kane'a i , tym samym docierając dalej na północ niż jakakolwiek dotychczasowa ekspedycja europejska. Załoga zimującego u wybrzeży Grenlandii okrętu cierpiała na skutek szkorbutu, straciła także większość psów zaprzęgowych. W marcu 1854 roku dwóch członków załogi zginęło podejmując próbę założenia posterunku, mającego ułatwić eksplorację w głąb lądu. Okręt pozostawał uwięziony w lodzie, w związku z czym część załogi, osiem osób, postanowiło opuścić jednostkę i dostać się drogą lądową do Upernaviku. Wyprawa nie powiodła się, ale, głównie dzięki pomocy Inuitów, grupie udało się powrócić na okręt, który zmuszony był do przeczekania kolejnej zimy w Arktyce.