Dojrzałe od koloru białego poprzez żółty, pomarańczowy, brunatny do ciemnofioletowego. System korzeniowy Wiązkowy, sięgający od 100 do 200 cm w głąb gleby. Niektóre odmiany wydzielają do gleby substancje zapachowe wabiące maleńkie nicienie, a te zabijają larwy szkodników – stonkę kukurydzianą. mały|Kwitnąca kolba kukurydzy cukrowej

Systematyka W obrębie gatunku wyróżnia się cztery podgatunki i bardzo liczne odmiany uprawne i ich grupy.

Podgatunki: Zea mays L. subsp. huehuetenangensis (H. H. Iltis & Doebley) Doebley Zea mays L. subsp. mays Zea mays L. subsp. mexicana (Schrad.) H. H. Iltis Zea mays L. subsp. parviglumis H. H. Iltis & Doebley

Grupy odmian uprawnych: Zea mays L. subsp. mays Grupa Amylacea Zea mays L. subsp. mays Grupa Everta – kukurydza pękająca Zea mays L. subsp. mays Grupa Indentata – kukurydza koński ząb – owoce tworzą ziarna spłaszczone, o wydłużonym kształcie z wgłębieniem na wierzchołku. Zaletą odmiany jest tworzenie bardzo dużej ilości masy zielonej, która w postaci zielonki, kiszonki oraz zmielonego suszu jest bardzo cenną paszą dla bydła i trzody. Zea mays L. subsp. mays Grupa Indurata – kukurydza twarda (kukurydza zwykła) – wyróżnia się odmiany drobno- i gruboziarniste. Ziarna mają gładkie, głównie o barwie żółtopomarańczowej i szklistym przełomie.