Awans do najwyższej klasy rozgrywkowej zyskały Szwedki i Polki, zaś do Trophy promowane zostały Łotwa i Malta.
Informacje ogólne Mistrzostwa zostały rozegrane w formie pięciu turniejów – dwóch w Women’s Grand Prix Series, dwóch w Women’s Trophy oraz jednym w Women’s Conference. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego roku. W turniejach dwóch czołowych dywizji brało udział po dwanaście reprezentacji, zaś w najniższej szesnaście zespołów liczących maksymalnie dwanaście zawodniczek. Turniej Conference został rozegrany w dniach 23–24 lipca w Sarajewie, o Trophy rywalizowano zaś 18–19 czerwca w Czechach i 2–3 lipca w OstrzyhomiuTournament Manual, s. 10–11. Mistrzem Europy zostawała natomiast drużyna, która po rozegraniu dwóch turniejów Grand Prix Series – w Kazaniu (11–12 czerwca) i Brive-la-Gaillarde (24–25 września) – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejscaTournament Manual, s. 10, 23: MiejscePunkty 120 218 316 414 512 610 78 86 94 103 112 121 W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawieTournament Manual, s.