Po II wojnie światowej wydobycie w Dżurowie było kontynuowane prywatnie w kopalni prowadzonej przez Wasyla Timofiejewicza Tanasijczuka, która jednak również została znacjonalizowana, a jej nazwa zmieniona na Kopalnię nr 1 Dżurowskiej Gorzelni (Шахта № 1 Джурівського спиртзаводу). Po zamknięciu kopalń państwowych w Dżurowie i Nowosielicy kontynuowano wydobycie nielegalnie prywatnie, a uzyskany węgiel był zużywany głównie na zimowy opał. 27 sierpnia 1957 roku miał miejsce wypadek w jednej z kopalni, na skutek którego prywatne wydobycie zostało oficjalnie zakazane przez rząd, chociaż na małą skalę okoliczni mieszkańcy uzyskiwali węgiel również w XXI wieku, co miało miejsce np. po ulewnych deszczach.
Zobacz też Kopalnia węgla brunatnego Kalor w pobliskiej Nowosielicy
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Opis i fotografie pozostałości wyrobisk w Dżurowie, 2016
Kategoria:Kopalnie węgla brunatnego Kategoria:Kopalnie na Ukrainie Kategoria:Przedsiębiorstwa w II Rzeczypospolitej Kategoria:Nieistniejące kopalnie