sforsował Berezynę i wkroczył do Mińska, następnie sforsował Niemen i przekroczył granicę Prus Wschodnich, od września 1944 dowodził 18 Korpusem Piechoty 2 Frontu Ukraińskiego (następnie 3 Frontu Ukraińskiego. W październiku 1944 uczestniczył w operacji debreczyńskiej, następnie w operacji budapeszteńskiej, 19 kwietnia 1945 otrzymał stopień generała porucznika. Po wojnie dowodził korpusem, a od września 1945 do maja 1946 18 Dywizją Pancerną, od maja 1946 do marca 1947 był zastępcą dowódcy 7 Armii Zmechanizowanej, a od marca 1947 do czerwca 1948 zastępcą dowódcy 3 Samodzielnej Dywizji Pancernej Gwardii. W 1949 ukończył ze złotym medalem Wyższą Wojskową Akademię im. Woroszyłowa, od lutego do listopada 1950 dowodził wojskami pancernymi i zmechanizowanymi Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego, a od listopada 1950 do lutego 1954 1 Zmechanizowaną Armią Gwardii, od lutego 1954 do czerwca 1957 kierował katedrą w Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych. Od czerwca 1957 do sierpnia 1958 był doradcą komendanta Akademii Wojskowej Bułgarskiej Armii Ludowej, od sierpnia 1958 do marca 1959 wojskowym doradcą dowódcy armii ogólnowojskowej w Bułgarii, następnie wykładowcą katedry Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.