Przez kolejne lata przebywał na Ziemiach Odzyskanych. Formalnie ukrywał się pod zmienioną tożsamością jako ks. Jan Wacławski przez okres 13 lat. Po ucieczce z Sanoka dotarł do Słupska. Od 20 października 1946 przebywał w Siecieminie, gdzie został proboszczem miejscowej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa i pełnił to stanowisko do 1951. Od 20 stycznia 1951 do 1958 był proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Czarnem. Następnie posługiwał w parafii św. Jakuba Apostoła w Człuchowie, gdzie był proboszczem i dziekanem człuchowskim w latach 60. W miejscowym kościele św. Jakuba zainicjował szereg odnowień zabytkowego wyposażenia oraz w 1964 nabył na rzecz świątyni obraz Matki Bożej Jasnogórskiej. Powrócił do Sanoka w 1959. Następnie dokonał urzędowej zmiany tożsamości, powracając do nazwiska rodowego Wołek i dodając do niego przybrane Wacławski.
Był autorem monografii pt. Katolicki Związek Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku, wydanej w Człuchowie w 1959. W 1970 w Człuchowie jako ksiądz emeryt spisał swoje wspomnienia. 11 sierpnia 1985 obchodził jubileusz 60-lecia kapłaństwa.