Od września do listopada 1941 był członkiem Rady Wojennej 23 Armii Frontu Leningradzkiego, od listopada 1941 do czerwca 1942 członkiem Rady Wojennej 8 Armii Frontu Leningradzkiego, od czerwca 1942 do kwietnia 1943 członkiem Rady Wojennej 3 Armii Pancernej, a w kwietniu-maju 1943 członkiem Rady Wojennej 57 Armii. Brał udział w obronie Leningradu, w sierpniu-wrześniu 1942 walczył na Froncie Zachodnim, od stycznia do marca 1943 Froncie Woroneskim, a od marca do maja 1943 Południowo-Zachodnim, uczestniczył m.in. w operacji charkowskiej. W maju 1943 został członkiem Rady Wojennej 3 Gwardyjskiej Armii Pancernej, w lipcu 1943 walczył na Froncie Briańskim, w lipcu-sierpniu 1943 Centralnym, we wrześniu-październiku 1943 Woroneskim, a od października 1943 do maja 1945 1 Ukraińskim, brał udział w operacji orłowskiej, sumsko-pryłuckiej, bitwie o Dniepr, operacji kijowskiej, żytomiersko-berdyczowskiej, proskurowsko-czerniowieckiej, lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej. Szczególnie wyróżnił się przy forsowaniu Dniepru.