Hawajka płomienna (Paroreomyza flammea, po hawajsku Kakawahie) – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae), podrodziny łuskaczy (Carduelinae). Występował endemicznie na hawajskiej wyspie Molokaʻi, wymarł w latach 60. XX wieku.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Scott Barchard Wilson w 1890 na łamach „Proceedings of The Zoological Society of London”. Zamieścił jedynie informacje o wyglądzie, różnicach między hawajką płomienną a pąsową (Loxops coccineus) i informację o tym, że hawajki te zamieszkują Molokaʻi. Nadał nowemu gatunkowi nazwę Loxops flammea. Podczas swojego pobytu na Molokaʻi Wilson odłowił 3 okazy; podczas wycieczki po lesie prowadził go chłopiec, rodowity Hawajczyk. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza hawajkę płomienną w rodzaju Paroreomyza.
W języku angielskim przyjęła się nazwa Kakawahie, pochodząca z języka tubylczych mieszkańców Hawajów. Oznacza drewno na opał.
Morfologia thumb|left|200px|Samiec, Bishop Museum, Honolulu Wymiary podane przez Wilsona, oryginalne w calach: długość ciała 127 mm, długość skrzydła 63 mm, długość dzioba 13 mm, długość skoku 19 mm, długość ogona 51 mmWymiary są mocno przybliżone, jako że autor podawał je z dokładnością tylko do 0,25 cala..