Matwiej Grigorjewicz Wajnrub (, ur. w Borysowie, zm. 14 lutego 1998 w Kijowie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie robotniczej, był bratem Jewsieja. W latach 1924–1929 pracował w zakładzie szklarskim, w 1927 roku skończył dwa kursy fakultetu robotniczego (rabfaku), od 1929 służył w Armii Czerwonej. W 1931 ukończył Zjednoczoną Białoruską Szkołę Wojskową, a w 1941 Akademię Wojskową im. Frunzego, od 1931 roku należał do WKP(b), w maju 1941 został szefem wywiadu dywizji pancernej Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od czerwca 1941 roku brał udział w wojnie z Niemcami na Froncie Zachodnim, Południowo-Zachodnim, Stalingradzkim i 1 Białoruskim, w styczniu 1942 roku został zastępcą dowódcy wojsk pancernych 7 Armii Rezerwowej/62 Armii w Stalingradzie, uczestniczył w bitwie stalingradzkiej. Później był dowódcą wojsk pancernych i zmechanizowanych 8 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Białoruskiego w stopniu generała majora, szczególnie wyróżnił się podczas operacji wiślańsko-odrzańskiej, umiejętnie dowodząc działaniami bojowymi grupy czołgistów przerywających obronę przeciwnika na lewym brzegu Wisły w rejonie Magnuszewa. Podczas wojny był pięciokrotnie ranny.