Jewsiej Grigorjewicz Wajnrub (ros. Евсей Григорьевич Вайнруб, ur. w Borysowie, zm. 20 marca 2003 w Aszdodzie) – radziecki wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie robotniczej, był bratem Matwieja. W 1931 ukończył Moskiewski Instytut Industrialny, pracował w zakładzie leśniczym w obwodzie archangielskim, w 1937 został członkiem WKP(b) i rozpoczął służbę w Armii Czerwonej. W 1942 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, a w 1944 kursy doskonalenia kadry dowódczej, w maju 1941 został szefem wydziału operacyjnego sztabu 150 Dywizji Pancernej w Charkowie. Od czerwca 1941 walczył w wojnie z Niemcami, na początku 1942 został dowódcą 205 Samodzielnej Brygady Pancernej Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego, od sierpnia do 27 grudnia 1944 dowodził 34 pułkiem pancernym 8 Armii Gwardii 1 Frontu Białoruskiego, następnie 219 Brygadą Pancerną 1 Korpusu Zmechanizowanego 2 Pancernej Armii Gwardii 1 Frontu Białoruskiego w stopniu podpułkownika. W styczniu-lutym 1945 brał udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej, 19 stycznia 1945 wyróżnił się podczas wyzwalania Kutna w ramach operacji warszawsko-poznańskiej, później uczestniczył w operacji berlińskiej. W 1950 ukończył akademickie kursy doskonalenia kadry oficerskiej, w 1955 zakończył służbę wojskową.