W rezultacie, wraz z liderem politycznym РННА Gieorgijem Żylenkowem, został aresztowany przez SD i wysłany do Berlina, a РННА przekształcona w 700 Pułk Ochotniczy Wermachtu pod dowództwem pułkownika Karetti. Po krótkim areszcie został zwolniony i wysłany do sztabu 16 Armii Wehrmachtu, gdzie objął stanowisko oficera do spraw zarządzania i szkolenia ochotniczych wojsk ze wschodu. Uznany za trudnego, wymagającego i kapryśnego w stosunku do komendantury armii niemieckiej, a także, jak podano w uzasadnieniu kłótliwy charakter, został usunięty ze stanowiska dowódcy 16 Armii przez generała–feldmarszałka Ernsta Buscha. Latem 1943 roku przyłączył się do ruchu Własowa, wziął udział w licznych inspekcjach ochotniczych wschodnio–rosyjskich batalionów. Następnie, pułkownik W. Bajerski ps. W.I. Bojarski włączył się do wielkiej polityki i uczestniczył w tworzeniu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (BC КОНР) oraz tworzeniu programu politycznego BC KОНР. We wrześniu 1943 r. zaczął redagować „Oficerskij Biulletien” Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (POA). 28 października 1944 r. został mianowany zastępcą szefa sztabu ВС КОНР generała–majora Fiodora Truchina, a 28 stycznia 1945 r. zastępcą szefa sztabu Wojsk (następnie Sił Zbrojnych) KWNR (КОНР). 27 lutego 1945 r. został awansowany do stopnia generała–majora ВС КОНР.