Masakra w więzieniu w Krzemieńcu – masowy mord na więźniach osadzonych w więzieniu w Krzemieńcu dokonany przez funkcjonariuszy NKWD na przełomie czerwca i lipca 1941 roku. Ofiarą zbrodni padło prawdopodobnie od 100 do 150 Ukraińców i Polaków. Była to jedna z wielu tzw. masakr więziennych, dokonanych przez NKWD po rozpoczęciu niemieckiej inwazji na ZSRR.
Geneza Krzemieniec, przed wojną miasto powiatowe w województwie wołyńskim, od września 1939 roku znajdował się pod sowiecką okupacją. Osoby aresztowane przez NKWD były osadzane w celach przedwojennego polskiego więzienia. Było ono jednym z czterech sowieckich więzień funkcjonujących na terenie obwodu tarnopolskiego; w oficjalnych dokumentach określano je mianem „więzienia nr 4”. Stanowisko naczelnika piastował funkcjonariusz nazwiskiem Riabow.