4 grudnia 1919 został zaliczony do korpusu oficerów Sztabu Generalnego. W latach 1923–1924 piastował stanowisko attaché wojskowego przy Ambasadzie RP w Helsingfors. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony do 3 pułku ułanów z równoczesnym odkomenderowaniem na roczny kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa 2 Dywizji Kawalerii w Warszawie na stanowisko I oficera sztabu. Następnie służył w Oddziale II Sztabu Głównego. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów kawalerii i 15. lokatą. Z dniem 1 sierpnia 1929 został mianowany pomocnikiem attaché wojskowego przy Ambasadzie RP w Paryżu. Z dniem 1 stycznia 1933 został przydzielony do dyspozycji Ministerstwa Spraw Zagranicznych na okres sześciu miesięcy. Z dniem 30 czerwca 1933 został przeniesiony do rezerwy z pozostawieniem w rezerwie w 3 pułku ułanów w Tarnowskich Górach.
Od 1 lipca 1933 radca ministerialny, od 1 lutego 1934 kierownik referatu, od 1 sierpnia 1935 zastępca dyrektora, od 1 stycznia 1939 p.o.