Andrzej Rej z Nagłowic (stpol. Rey) herbu Oksza (ur. 1549, zm. 29 stycznia 1601) – dziedzic Nagłowic, Ślęcina i Okszy (obecnie Oksa), działacz kalwiński, syn Mikołaja Reja i Zofii Kosnównej.

Życiorys thumb|left|200px|Mikołaj Rej był gorliwym kalwinistą i w tym wyznaniu wychował pisarz swoich synów. W 1587 roku, w okresie bezkrólewia, był sędzią kapturowym woj. krakowskiego na powiat ksiąski; W 1596 patronem zboru ewangelicko-reformowanego w Popkowicach, brał udział w synodach protestanckich: w 1589 roku w WodzisławiuAkta synodów różnowierczych w Polsce, tom 3 (Małopolska 1571 - 1632), oprac. Maria Sipayłło, Warszawa 1983, s. 96., w 1598 roku w OkszyOp. cit., s. 194., w 1600 roku we WłoszczowieOp. cit., s. 209.. Uczestniczył w zjazdach polskich protestantów: w 1587 roku w Chmielniku (skąd wybrano go na posła do króla), w 1591 roku w Radomiu, z powodu zniszczenia kościoła ewangelickiego w Krakowie (zwanego "brogiem");