Świętość a koniec życia Pojęcie świętości życia używane jest w argumentacji dotyczącej dopuszczalności eutanazji. Instrukcja dla rodzącego się życia i godności jego przekazywania jako jedynego władcę życia człowieka wskazuje Boga, co przekreśla prawo innych ludzi i samego zainteresowanego do zakończenia życia ludzkiego, co byłoby świętokradztwem. Również świeckie ujęcie świętości życia dostrzega moralny problem z eutanazją, jak też samobójstwem. Pacjent w trwałym stanie wegetatywnym nie posiada żadnych preferencji, nic nie czuje, pomimo tego przypisuje się jego życiu pewną wartość. Z drugiej strony skupienie się na biologicznych aspektach świętości życia wiąże się z większym rygoryzmem moralnym w sprawie dopuszczalności aborcji, a większym przyzwoleniem, jeśli chodzi o eutanazję. Zwracają bowiem uwagę, że podtrzymywanie życia człowieka nieodwracalnie pozbawionego świadomości za pomocą wyrafinowanej technologii nijak ma się do wartości naturalnego życia ludzkiego. Z drugiej strony osoby dostrzegające w większym stopniu aspekty kulturowe również mogą opowiadać się bardziej za legalizacją eutanazji, niż aborcji, stosując podobne rozumowanie.