W następnych latach był: nauczycielem w Gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Poznaniu dyrektorem szkoły w Kostrzynie (od 1910 roku) dyrektorem Gimnazjum Mariackiego w Szczecinie (od 1914 roku)
Należał do Towarzystwa Historii Pomorza i Starożytności (niem. Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde), którego wieloletnim przewodniczącym był Hugo Lemcke. W 1923 roku przejął funkcję przewodniczącego, a w 1926 roku opublikował rozszerzoną i poprawioną wersję pracy swojego poprzednika, na temat najstarszych nazw szczecińskich ulic. Swoje opracowania, dotyczące zabytkowej architektury Szczecina (budynki publiczne, kościoły, pozostałości murów miejskich; zob. np. twierdza Szczecin, bramy miejskie Szczecina) publikował m.in. w czasopismach naukowych „Baltische Studien” i „Monatsblätter”.
Część rękopisów prac Carla Fredricha jest przechowywana w Archiwum Państwowym w Szczecinie.
Publikacje Carl Fredrich opublikował w latach 1894–1930 kilkadziesiąt prac. Wykaz 45 pozycji, zamieszczony w Encyklopedii Szczecina–pomeranica.pl rozpoczynają pozycje, dotyczące architektury Włoch i Grecji: