Jan Banaszewski (ur. 10 lipca 1894 w Górach Niskich koło Radomska, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan administracji Wojska Polskiego, legionista, członek POW, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, żołnierz KOP, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Feliksa i Katarzyny z Lipowskich. W czasie I wojny światowej był żołnierzem I Brygady Legionów Polskich. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W okresie międzywojennym został awansowany na porucznika (16.09.1923) i pełnił służbę w Wojsku Polskim, będąc żołnierzem m.in. 21 pułku piechoty oraz 10 pułku piechoty. W latach 30. pełnił służbę w Korpusie Ochrony Pogranicza. W 1934 w Batalion KOP „Orany” był komendantem powiatowym pasa granicznego PW. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 53. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do korpusu oficerów administracyjnych, grupa administracyjna. W marcu 1939 pełnił służbę w Pułku Radiotelegraficznym w Warszawie na stanowisku pomocnika dowódcy 2 batalionu radiotelegraficznego do spraw gospodarczych.