4 września tego roku dowódca II batalionu porucznik Gustaw Pawliszyn sporządził wniosek o odznaczenie go Orderem Virtuti Militari, który zatwierdził dowódca pułku major Ignacy Oziewicz.
28 lutego 1921 zdał egzamin maturalny na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim tejże uczelni. 1 października 1921 został bezterminowo urlopowany w wojska. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 80 Pułku Piechoty w Słonimie, a od następnego roku do 18 Pułku Piechoty w Skierniewicach. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 marca 1920 i 8. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. 29 stycznia 1932 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem z 2 stycznia 1932 i 41. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych sanitarnych (grupa lekarzy). W latach 1932–1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział w rezerwie do Kadry Zapasowej 3 Szpitala Okręgowego w Grodnie.