Jak czytamy w Deklaracji o przerywaniu ciąży, już samo narażenie się na możliwość popełnienia zabójstwa, nawet jeśli wątpi się w człowieczeństwo zygoty (którego nie można wykluczyć), stanowi z punktu widzenia nauczania Kościoła katolickiego grzech ciężki. Podobnie pisze w encyklice Evangelium Vitae Jan Paweł II, uznając, że już istnienie prawdopodobieństwa, że w przypadku zarodka chodzi o osobę, usprawiedliwia kategoryczny zakaz działań zmierzających do pozbawienia go życia. Ponadto takie postępowanie ma zabezpieczać przed wejściem na równię pochyłą, która prowadzić ma ku eugenice pozytywnej, reifikacji i instrumentalizacji życia człowieka.

Podobnie jak w argumencie z moralnej niepewności, wyższość takiego postępowania ukazuje się wedle jego zwolenników po rozważeniu dwóch sytuacji. Decyzja o dokonaniu aborcji oznacza zło tylko w przypadku, jeśli zarodek jest osobą. Decyzja o kontynuacji ciąży nie prowadzi zaś do zła niezależnie od jego moralnego statusu.

W rezultacie argument moralnej ostrożności skłania ku przyjęciu genetycznego kryterium człowieczeństwa, czy, jak mówią dokumenty Kościoła katolickiego, od momentu poczęcia (podręczniki medyczne takiego momentu nie wyróżniają).