Test Shapira–Wilka – test statystyczny wykorzystywany do testowania normalności danych. Został opublikowany w 1965 roku przez Samuela Shapiro i Martina Wilka.
Teoria Załóżmy, że pobraliśmy próbę i chcemy sprawdzić czy pochodzi z rozkładu normalnego. Hipoteza zerowa i alternatywna w teście Shapira–Wilka ma następującą postać: Próba pochodzi z populacji o rozkładzie normalnym Próba nie pochodzi z populacji o rozkładzie normalnym. W celu przeprowadzenia testu wykorzystuje się statystykę Uporządkuj obserwacje niemalejąco: Oblicz: Jeżeli jest parzyste, niech w przeciwnym razie Używając stabelaryzowanych wartości , oblicz Oblicz statystykę Porównaj wynik ze stabelaryzowanymi wartościami dla odpowiednich poziomów ufności i liczebności próby.
Przykład W celu zilustrowania procesu, załóżmy, że mamy następujące obserwacje:
Sortując, otrzymujemy: Obliczając Dla wartości z odpowiednich tabel otrzymujemy kolejne wartości: oraz wartość Wartość statystyki
Wartość teoretycznej statystyki na poziomie istotności i wynosi Ponieważ ta wartość jest mniejsza niż otrzymana z testu, nie mamy powodu odrzucić hipotezy, że próba pochodzi z rozkładu normalnego.