Zygmunt Turski (ur. 24 stycznia 1906 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 7 sierpnia 1975 tamże) – podporucznik piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Ukończył w Piotrkowie Trybunalskim szkołę powszechną, a następnie w latach 1922-1927 w tamtejszej aptece pracował jako laborant. Powołany został 17 października 1927 roku do służby w Wojsku Polskim i wcielony do 84 pułku piechoty. W 1928 roku ukończył szkołę podoficerską i we wrześniu tegoż samego roku przeniesiono go do detaszowanego III batalionu 84 pułku piechoty w Łunińcu z przydziałem do 8 kompanii. W pułku pozostał po ukończeniu służby zasadniczej jako podoficer nadterminowy, a w 1931 roku w Grudziądzu ukończył Szkołę Podoficerów Zawodowych Piechoty i został mianowany podoficerem zawodowym. W 8 kompanii 84 pułku był m.in. dowódcą drużyny, instruktorem WF i wyszkolenia bojowego, podoficerem gospodarczym i podoficerem broni. Awansując do stopnia plutonowego piech. w gimnazjum w Łunińcu uzupełniał wykształcenie. Po mobilizacji w marcu 1939 roku i w czasie kampanii wrześniowej był szefem 8 kompanii 84 pułku. Od 10 września 1939 roku przebywał na tyłach niemieckich i z kilkoma innymi żołnierzami ukrywał się w okolicach Rawy Mazowieckiej.