Garmażap Ajupowicz Garmajew (ros. Гармажа́п Аю́рович Гарма́ев, ur. we wsi Wierchnij Toriej (obecnie w rejonie dżydińskim) w Buriacji, zm. 16 lipca 1945 w Brześciu) – radziecki wojskowy, starszy porucznik Wojsk Pogranicznych NKWD, Bohater Związku Radzieckiego (1940).
Życiorys Urodził się w rodzinie biednego buriackiego hodowcy bydła. Skończył 4 klasy szkoły, pracował w kołchozie, jesienią 1937 został powołany do Armii Czerwonej, służył w 41 pułku kawalerii 76 Dywizji Piechoty pod Leningradem, skończył kursy młodszej kadry dowódczej i został dowódcą oddziału. Brał udział w agresji ZSRR na Polskę we wrześniu 1939, potem w październiku-listopadzie 1939 był pomocnikiem dowódcy, następnie dowódcą pułku kawalerii, w latach 1939–1940 uczestniczył w wojnie z Finlandią. Zimą 1940 podczas walk z oddziałami fińskimi, gdy grupa żołnierzy radzieckich znalazła się w okrążeniu, prowadząc ogień z karabinu maszynowego doprowadził do wyrwania się czerwonoarmistów z pułapki, a następnie wyniósł z pola walki ciężko rannego dowódcę. W styczniu 1940, otwierając ogień z działa, przyczynił się do utrzymania natarcia batalionu piechoty.