po studiach teologicznych został wysłany do Włoch, gdzie spędził kilka lat. W 1862 wyjechał do Chin i 5 lipca tegoż roku przybył do Pekinu. W Chinach spędził 12 lat na pracy misjonarskiej, odbył wtedy też kilka długich podróży badawczych do Syczuanu, Hubei, Jiangxi i Mongolii Wewnętrznej.
Działalność w Chinach Podczas pobytu w Pekinie w 1865 ojciec David dowiedział się, że w cesarskim parku Nan Haizi, na południe od miasta, trzymane są nietypowe jelenie. Wstęp do parku był surowo zabroniony, a park strzeżony przez mandżurskich żołnierzy. David przekupił kilku z nich i pozyskał w styczniu 1866 skóry zwierząt, które strażnicy zabili na mięso (choć groziło to karą śmierci). Następnie francuskie poselstwo zdołało zdobyć pozwolenie na wywóz trzech jeleni, które choć nie przeżyły podróży, stały się podstawą do opisania nowego gatunku, który Alphonse Milne-Edwards nazwał Elaphurus davidianus. W następnych latach kilka zachodnich ogrodów zoologicznych pozyskało pary „jeleni ojca Davida”, jak są one w wielu językach nazywane. Dzięki temu, gdy na skutek katastrof naturalnych i wojen cesarski zwierzyniec został zniszczony, i jelenie milu wyginęły w Chinach, gatunek ten ocalał w hodowli za granicą.