Pleodendron costaricense N.Zamora, Hammel & Aguilar – gatunek rośliny z rodziny kanellowatych (Canellaceae Cronquist). Występuje endemicznie w południowej Kostaryce. Uważany jest za żywą skamieniałość.
Morfologia Pokrój Zimozielone drzewo dorastające do 15–35 m wysokości. Kora z zewnątrz ma szaro-białą barwę, jest aromatyczna, lekko spękana i łuszcząca się, natomiast od wewnętrznej strony jest jasnoróżowa. Gałązki mają jasnoszarą barwę, są nagie, z przetchlinkami w pobliżu wierzchołka. Liście Umieszczone są na pędach w dwóch szeregach na jego przeciwległych stronach. Mają podłużny kształt. Mierzą 7–15,5 cm długości oraz 3,5–5,5 cm szerokości. Nasada liścia jest od ostrokątnej do rozwartej, czasami także lekko zbiega po ogonku. Blaszka liściowa jest o ostrym lub krótko spiczastym wierzchołku, całobrzega, lecz gdy jest sucha jest lekko podwinięta u nasady. Powierzchnia jest naga po obu stronach. Górna powierzchnia jest błyszcząca, a od spodu główny nerw jest czerwono nabiegły. Ponadto mają 12–13 par nerwów drugorzędnych oraz posiatkowane nerwy trzeciorzędowe widoczne po obu stronach liścia. Pod soczewką widoczne są liczne gruczoły (są wyraźniejsze na górnej powierzchni). Liście są w smaku bardzo pikantne. Ogonek liściowy jest nagi i dorasta do 5–12 mm długości.