Ulrich Krzemien (ur. 13 września 1940 w Berlinie; zm. 25 marca 1965 tamże) – ofiara śmiertelna Muru Berlińskiego zmarła wskutek utonięcia w Sprewie wskutek incydentu na granicy pomiędzy Berlinem Wschodnim a Zachodnim.
Życiorys Ulrich Krzemien urodził się jako czwarte spośród sześciorga dzieci owdowiałej wskutek drugiej wojny światowej matki, która po utracie wcielonego do wojska męża przejęła samotnie ciężar utrzymania i wychowania tychże. Po ukończeniu ośmioklasowej szkoły podstawowej rozpoczął naukę zawodu murarza w państwowych zakładach budowlanych VEB Bau Berlin, po zakończeniu tejże pracował w rozmaitych zakładach Berlina Wschodniego. Latem 1959 r. znalazł mieszkanie oraz zatrudnienie w Berlinie Zachodnim. Jako że matka zgłosiła zaginięcie syna, Krzemien po kilku tygodniach powiadomił ją listownie o chęci pozostania w zachodniej części miasta. Z uwagi na otwarte jeszcze wówczas granice pomiędzy sektorami dosyć często odwiedzał matkę, w lipcu 1961 r. został jednak aresztowany i pod zarzutem ucieczki z kraju (Republikflucht) postawiony przed sądem. Do września 1962 r. odsiadywał karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym Bützow-Dreibergen. Wbrew swojej woli zmuszony został do pozostania w Berlinie Wschodnim, gdzie przydzielony został do pracy jako kierowca w państwowych zakładach urządzeń chłodniczych VEB Kühlautomat.