Tadeusz Wujek (ur. 27 sierpnia 1927 w Łodzi, zm. 8 września 2002) – polski pedagog i dyplomata, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Syn Władysława. W 1952 ukończył studia na Uniwersytecie Łódzkim. Od 1955 do 1957 pracował w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. Od 1978 profesor nauk humanistycznych.
Od 1948 do 1956 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej, a od 1957 do 1962 Związku Młodzieży Socjalistycznej. Od 1950 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1958 do 1962 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Kultury i Oświaty Komitetu Centralnego tej partii. Od 1966 do 1971 był inspektorem, a od 1974 do 1990 lektorem KC PZPR.
Od 1960 był zatrudniony na stanowiskach kierownicznych w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1962–1965 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Kultury Polskiej w Londynie. Ambasador Polski w Libanie, Jordanii, na Cyprze (1971–1974), w Danii (1981–1984) i w Etiopii (1989–1992), I sekretarz Komitetu Zakładowego PZPR w MSZ w latach 1977–1981Paweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949-1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 27, 2016, s. 304.. Od 1985 do 1988 dyrektor archiwum MSZ. Od 1994 Wujek był doradcą Europejskiej Fundacji Kształcenia przy Unii Europejskiej.