nad Philem Baronim oraz porażki z utytułowanymi zawodnikami: Kazuo Misakim i Jayem Hieronim.
W latach 2012–2013 zdobywał pas mistrzowski Rage in the Cage w wadze półciężkiej oraz wygrał reality show Fight Master: Bellator MMA (wyprodukowanym przez Spike TV). W 2014 ponownie związał się z UFC, lecz już w pierwszej walce od powrotu przegrał przez TKO z powodu kontuzji szyi. Do 2016 stoczył jeszcze trzy pojedynki – jeden wygrany z Ronem Stallingsem oraz dwa przegrane z Patrickiem Côté i Chrisem Camozzim. Po porażce z tym ostatnim został z organizacji zwolniony.
9 września 2017 pokonał Shoniego Cartera przez poddanie po ciosach w parterze.
Osiągnięcia
Mieszane sztuki walki 2002: mistrz Rage in the Cage w wadze ciężkiej 2003: mistrz Art of War w wadze ciężkiej 2003-2004: mistrz Rage in the Cage w wadze średniej 2004: mistrz Xtreme Cage Fighter w wadze półciężkiej 2005-2006: mistrz World Extreme Cagefighting w wadze średniej 2010: tymczasowy mistrz Kanady King of the Cage w wadze średniej 2012: mistrz Rage in the Cage w wadze półciężkiej 2013: Fight Master: Bellator MMA – zwycięzca programu w wadze półśredniej 2017: mistrz Warrior Xtreme Cagefighting w wadze średniej 2017: mistrz ZP Fight Night w wadze półciężkiej
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalny rekord i statystyki MMA
Kategoria:Amerykańscy zawodnicy MMA Kategoria:Urodzeni w 1982