W 1919 roku król Wiktor Emanuel III przekazał go, wraz z innymi rezydencjami królewskimi, państwu włoskiemu.

Epoka państwowa (po 1920) 30 kwietnia 1920 roku Palazzo Reale został przekazany Ministerstwu Edukacji, które przekazało go pod zarząd ówczesnego podsekretarza ds. starożytności i sztuki (Sottosegretariato per le Antichità e Belle Arti). Drugie piano nobile jest obecnie używane jako muzeum publiczne, kierowane przez Komisję ds. Dziedzictwa Architektonicznego Ligurii (Soprintendenza per i Beni Ambientali e per il Paesaggio della Liguria). Muzeum Palazzo Reale znajduje się na drugim piano nobile, które zachowało swoje wnętrze w stanie nienaruszonym. Wypełniają je zarówno dekoracje stałe, jak freski czy sztukaterie, i ruchome: obrazy, rzeźby, meble i przedmioty codziennego użytku.

Zbiory Prestiżowa galeria, jaką jest dziś muzeum, prezentuje nabytki dokonane przez kolejnych właścicieli rezydencji, poczynając od Giovanniego Battisty Balbiego, znaczącego kolekcjonera i konesera sztuki, a następnie poprzez rodzinę Durazzo, aż do przedstawicieli dynastii sabaudzkiej. W 1821 roku Carlo Felice nabył ważną kolekcję starych obrazów malarzy genueńskich (głównie z XVII wieku);