Reduta była unikatem, ponieważ jako jedyna na Malcie składała się tylko z poligonalnego obwarowania wewnętrznego z wysokim murem z parapetem, zaprojektowanym do obrony piechoty. Nie posiadała blokhauzu, których pozostałości znaleziono w większości innych redut na Malcie. Ponieważ była to mała konstrukcja, jej koszt wynosił tylko 316 scudi, 9 tari, 10 grani i 2 piccoli, co było mniej niż ⅓ kosztów przeciętnej reduty.
Po roku 1741 wykonane zostały dwa fugasy, jeden wewnątrz reduty, drugi zaś zaraz za jej murami. Jeden z nich przetrwał do dziś, i jest jednym z najlepiej zachowanych na Malcie.
Około roku 1750 dobudowano do reduty duży budynek. Służył on jako magazyn oraz skład handlowy, składowano w nim sól pozyskiwaną na pobliskich polach solnych w Salinie. Drugi skład handlowy został zbudowany w latach 1770., w czasie rządów Wielkiego Mistrza Francisco Ximenesa de Taxada. Nowy skład posiadał nad łukiem drzwiowym dużą tarczę z herbem Ximenesa, i reduta zaczęła być znana jako Reduta Ximenes.
W roku 1785 reduta nie posiadała żadnego uzbrojenia, wyposażenia czy amunicji.