Po wojnie służył w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1950 ukończył Akademię Sił Powietrznych w Monino, służył jako zastępca dowódcy i dowódca pułku lotniczego w Stryju, w latach 1951–1956 był starszym lotnikiem-instruktorem Zarządu Przygotowania Bojowego Lotnictwa Myśliwskiego Głównego Zarządu Przygotowania Bojowego Sił Powietrznych, a od lutego 1956 do marca 1957 dowodził 263 dywizją lotnictwa myśliwskiego w Tukumsie. Od kwietnia 1957 do września 1958 był zastępcą dowódcy 71 pułku lotnictwa myśliwskiego w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1960 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został szefem sztabu pułku lotniczego w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, od października 1962 do marca 1963 był szefem sztabu 37 Armii Powietrznej w Północnej Grupie Wojsk stacjonującej w Polsce, później wykładał w Akademii Wojskowej im. Frunzego i w Wojskowej Akademii Politycznej. W 1967 został kandydatem nauk wojskowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiktor Borodaczow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.